Terapia Orthokine®
Orthokine® jest autologiczną terapią stosowaną od 1998 roku w leczeniu zwyrodnień i zapalenia stawów oraz zwalczaniu bólu pleców (krzyża), będących skutkiem zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, stawów międzykręgowych i stanów zapalnych korzeni nerwowych. Wykazano również skuteczność kliniczną w urazach mięśni i ścięgien.
Terapia została opracowana przez niemieckich naukowców opisana w wielu renomowanych periodykach naukowy i stosowana od wielu lat. Mieszanina autologicznych białek surowicy (Orthokine® ) podawany do organizmu nie zawiera żadnych obcych dla organizmu substancji. Terapia polega na podaniu pacjentowi mieszaniny autologicznych białek surowicy wytworzonych z jego własnej krwi. Dzięki tej metodzie przywrócony zostaje stan równowagi w miejscu zmienionym zapalnie, a proces zapalny i postępujące niszczenie tkanek zostają spowolnione lub powstrzymane.
Terapia Orthokine® jest stosowana w miejscu dotkniętym procesem zapalnym wywołanym zmianami degeneracyjnymi stawów, hamując zachodzące zmiany i usuwając ból.
W pierwszym etapie terapii, za pomocą specjalistycznej strzykawki (EOT®II), z żyły ramiennej danego pacjenta zostaje pobrana krew. Konstrukcja strzykawki powoduje, że określone komórki pobranej krwi są pobudzane do produkcji właściwego białka przeciwzapalnego – antagonisty receptora interleukiny-1 (IL-1Ra), które powstrzymuje proces zapalny w miejscu wstrzyknięcia. W terapii Orthokine® antagonista receptora interleukiny-1 jest pozyskany bez dodatku innych, obcych dla organizmu substancji. Otrzymana w ten sposób surowica jest następnie wstrzykiwana w chory staw pacjenta, od którego pobrano krew.
Interleukina-1 (IL-1) jest białkiem przekaźnikowym – substancją, która ostrzega komórki organizmu o urazie lub zakażeniu. Reakcją organizmu na uszkodzenie jest zapalenie. Stan zapalny trwający dłużej niż kilka dni przechodzi w stan przewlekły. Zadaniem białek przekaźnikowych, w tym antagonisty receptora interleukiny-1 (IL-1Ra) jest zahamowanie stanu zapalnego. U osoby, u której nasila się proces zapalny związany z destrukcja stawów zaburza się równowaga (homeostaza) pomiędzy interleukiną-1 a antagonistą receptora interleukiny-1 na niekorzyść tego drugiego, co w efekcie powoduje nasilenie procesu zapalnego.
